Mercedes Sprinter – dane techniczne, wymiary i silniki wszystkich generacji

Mercedes Sprinter to samochód dostawczy produkowany od 1995 roku w trzech generacjach o DMC do ok. 5,5 t (w cięższych odmianach nawet do ok. 8,75 t). Oferuje przestrzeń ładunkową od ok. 7 do 17 m³ oraz gamę silników diesla, benzynowych i elektrycznych o mocy od 79 do 258 KM.

Mercedes Sprinter dane techniczne interesują zarówno firmy, jak i użytkowników prywatnych szukających pojemnego, trwałego i nowoczesnego dostawczaka. Poniżej znajdziesz zestawienie parametrów wszystkich trzech generacji – od lat 90., przez popularnego Sprintera II (2006–2018), aż po aktualny model z napędem elektrycznym.

Mercedes Sprinter I (W901–W905) – mercedes sprinter dane techniczne i wymiary

Pierwsza generacja Sprintera była produkowana w latach 1995–2006 i szybko stała się jednym z najczęściej wybieranych dużych vanów w Europie. Oferowała trzy rozstawy osi 3000, 3550 i 4025 mm, kilka długości nadwozia i dwie wysokości dachu, a pojemność przestrzeni ładunkowej w wersjach furgon mieściła się w przedziale od ok. 7 do 13,4 m³.

Nadwozia obejmowały klasyczny furgon, kombi do przewozu osób oraz podwozia pod zabudowy. Sprinter I był też bazą dla licznych minibusów i kamperów, a w późniejszym okresie powstała także wersja Sprinter Classic, produkowana w Rosji jako tańsza, mniej skomplikowana alternatywa dla nowszej generacji.

Mercedes Sprinter I – wymiary i przestrzeń ładunkowa

W praktyce krótsze odmiany L1H1 mieściły 2 europalety, warianty L2 do 3 europalet, a najdłuższy L3H2 aż 5 europalet. Regularny kształt przestrzeni ładunkowej i niska podłoga ułatwiały montaż regałów, zabudów warsztatowych oraz załadunek cięższych ładunków.

Mercedes Sprinter I – silniki i napędy

Sprinter pierwszej generacji oferował szeroką gamę jednostek wysokoprężnych i benzynowych. Początkowo były to proste diesle z mechanicznym wtryskiem, później dołączyły nowocześniejsze jednostki CDI 2.2 oraz pięciocylindrowy 2.7 CDI.

• Diesel 2.3 D – ok. 79 KM, wolnossąca jednostka znana z trwałości,
• Diesel 2.9 TD – turbodiesel o mocy 102 lub 122 KM, z wysokim momentem obrotowym,
• Benzyna 2.3 – silnik M111 o mocy 143 KM, rzadziej spotykany, ale zapewniający płynniejszą pracę.

Po liftingu w 2000 roku wprowadzono jednostki z wtryskiem common rail:

• CDI 2.2 (OM611) – moce 82, 109 lub 129 KM, moment obrotowy do 300 Nm,
• CDI 2.7 (OM612) – pięciocylindrowy diesel 156 KM i ok. 330 Nm.

Wersje CDI zyskały lepszą dynamikę i niższe spalanie – średnie zużycie paliwa w Sprinterze 3,5 t z silnikiem 2.2 CDI mieściło się zwykle w przedziale ok. 8,1–9,6 l/100 km przy spokojnej eksploatacji.

Mercedes Sprinter II (W906) – mercedes sprinter dane techniczne i wymiary

Druga generacja Mercedesa Sprintera, produkowana w latach 2006–2018, wprowadziła wiele istotnych zmian w porównaniu z poprzednikiem. Pojazd był dostępny w czterech długościach nadwozia i trzech wysokościach dachu, co pozwalało dopasować furgon lub podwozie do bardzo zróżnicowanych zastosowań – od kurierki, przez zabudowy warsztatowe, aż po kampery.

Nowa konstrukcja powstała we współpracy z koncernem VAG – Sprinter dzieli wiele rozwiązań z bliźniaczym Volkswagenem Crafterem. Produkcja odbywała się m.in. w zakładach w Buenos Aires, Düsseldorfie i Ludwigsfelde. Konfiguracji nadwoziowych było bardzo dużo, a łączna liczba wariantów przekraczała tysiąc.

W standardzie Sprinter II otrzymał rozbudowany pakiet systemów bezpieczeństwa: ESP, ABS, ASR, MSR, BAS i EBD, co wyraźnie podniosło poziom bezpieczeństwa i komfort jazdy.

Mercedes Sprinter II – wymiary i przestrzeń ładunkowa

Wymiary Sprintera W906 zostały dobrane tak, aby maksymalnie wykorzystać przestrzeń ładunkową przy akceptowalnych gabarytach zewnętrznych. Poniżej zestawienie najczęściej spotykanych konfiguracji furgonu:

W wersji L4H3 tylna część pojazdu została wyraźnie wydłużona, co pozwoliło uzyskać przestrzeń ładunkową sięgającą nawet 17 m³. To konfiguracja często wybierana pod zabudowy kurierskie, kontenery oraz zabudowy kamperowe klasy premium.

Silniki w Mercedesie Sprinterze II – benzynowe i diesle

Sprinter W906 oferował bardzo szeroką gamę jednostek napędowych, z naciskiem na diesle. Podstawę stanowiły wysokoprężne silniki 2.2 CDI, a gamę uzupełniał mocniejszy diesel 3.0 V6 CDI oraz benzynowe jednostki czterocylindrowe i 3.5 V6.

Do 2009 roku stosowano przede wszystkim silniki wysokoprężne z rodziny OM646 o pojemności ok. 2,2 l. Występowały one w następujących wariantach mocy:

• 88 KM (209 CDI / 309 CDI / 409 CDI / 509 CDI),
• 109 KM (211 CDI / 311 CDI / 411 CDI / 511 CDI),
• 129 KM (213 CDI / 313 CDI),
• 150 KM (215 CDI / 315 CDI / 415 CDI / 515 CDI).

Po 2009 roku wprowadzono nowszą generację jednostek OM651 DE22LA, również o pojemności ok. 2,2 l, ale z inną konstrukcją i wyższym momentem obrotowym. W Sprinterze II występowały wtedy trzy główne wersje mocy:

• 95 KM (210 CDI / 310 CDI / 510 CDI),
• 129 KM (213 CDI / 313 CDI / 413 CDI / 513 CDI),
• 163 KM (216 CDI / 316 CDI / 416 CDI / 516 CDI).

Mocniejszym dieslem był 3.0 CDI V6 OM642. W początkowych latach produkcji oferował on 184 KM i 400 Nm momentu obrotowego. Po modernizacjach jego parametry wzrosły – po 2009 roku jednostka OM642 osiągała już około 190 KM i 440 Nm, co znacząco poprawiało osiągi przy ciężkich ładunkach oraz w zestawach z przyczepą.

Silnik benzynowy 3.5 V6 o mocy 258 KM był przeznaczony dla użytkowników preferujących jednostki benzynowe – zapewniał bardzo płynną pracę i bardzo dobre osiągi, szczególnie w lżejszych zabudowach.

Skrzynie biegów

Mercedes Sprinter II był wyposażony w 6-biegową skrzynię manualną oraz 6-biegową skrzynię automatyczną, które dobrze współpracowały z silnikami 2.2 CDI w lżejszych konfiguracjach. Wersje z napędem na cztery koła korzystały z tych samych bazowych przekładni, często w połączeniu z reduktorem terenowym.

W nowszych odmianach, zwłaszcza z silnikiem 3.0 V6 CDI oraz w wybranych konfiguracjach po modernizacji, zastosowano bardziej zaawansowaną przekładnię automatyczną 7G-TRONIC PLUS. Umożliwiała ona utrzymywanie niższych obrotów przy prędkościach autostradowych i poprawiała płynność zmiany biegów, co było ważne przy intensywnej eksploatacji flotowej.

Mercedes Sprinter III (W907/W910) – mercedes sprinter dane techniczne i nowoczesne napędy

Trzecia generacja Sprintera, produkowana od 2018 roku, to najnowocześniejsza odsłona modelu. Po raz pierwszy w historii wprowadzono wersję z napędem na przednią oś (W910), obok klasycznych odmian RWD i AWD (W907). Zakres zabudów jest jeszcze szerszy niż wcześniej, a pojemność przestrzeni ładunkowej furgonu sięga nawet ok. 17 m³.

Sprinter III otrzymał nowoczesne systemy multimedialne (MBUX), rozbudowane systemy wsparcia kierowcy oraz nową architekturę napędów z dieslami OM651 i nowszymi OM654 2.0 CDI. W wybranych wersjach wprowadzono automatyczną skrzynię 9G-TRONIC, szczególnie w odmianach z napędem na przednią oś.

Mercedes Sprinter III – wymiary i przestrzeń ładunkowa

Sprinter W907/W910 występuje z kilkoma rozstawami osi i długościami nadwozia. Typowe wymiary dla furgonu prezentują się następująco:

Rozstawy osi w Sprinterze III to przede wszystkim 3259, 3924 i 4325 mm. Wersje z napędem na przednią oś oferują nieco niższy próg załadunku oraz wyższą ładowność przy DMC 3,5 t, natomiast odmiany z tylnym napędem pozostają najlepszym wyborem pod cięższe zabudowy, lawety i kampery.

Mercedes Sprinter III – silniki i skrzynie biegów

W początkowym okresie produkcji Sprinter III korzystał jeszcze z dobrze znanych diesli OM651 2.1/2.2 CDI, głównie w latach 2018–2019. Oferowano wtedy warianty:

• 311 CDI – 114 KM,
• 314 CDI – 143 KM,
• 316 CDI – 163 KM.

Następnie gama została oparta na nowszym silniku OM654 2.0 CDI, spełniającym normę Euro 6d. W Sprinterze III występuje on najczęściej w wersjach:

• 311 CDI – 114–116 KM,
• 314 CDI – 143 KM,
• 317 CDI – 170 KM.

Napęd może być przekazywany przez 6-biegową skrzynię manualną lub automatyczne przekładnie 7G-TRONIC PLUS i 9G-TRONIC. Skrzynia 9G-TRONIC jest spotykana zwłaszcza w odmianach FWD i zapewnia niskie obroty silnika przy prędkościach autostradowych.

Elektryczny Mercedes eSprinter – dane techniczne

Rodzina Sprintera trzeciej generacji obejmuje także w pełni elektryczną odmianę eSprinter. Warto odróżniać dwie generacje tego modelu, ponieważ różnią się mocno zasięgiem, pojemnością baterii i możliwościami eksploatacyjnymi.

Pierwsza generacja eSprintera, dostępna od ok. 2019 roku, wykorzystywała akumulator trakcyjny o pojemności użytkowej ok. 35 kWh. Silnik elektryczny rozwijał moc 116 KM i moment obrotowy rzędu 295 Nm. Zasięg według procedury WLTP sięgał w zależności od konfiguracji ok. 120–158 km, co predestynowało ten wariant głównie do logistyki miejskiej i powtarzalnych tras.

Druga generacja eSprintera, debiutująca w 2024 roku, to znacznie bardziej zaawansowany technicznie pojazd. Dostępne są trzy pojemności akumulatorów – 56, 81 lub 113 kWh, a moc napędu sięga do 204 KM (ok. 150 kW), z momentem obrotowym dochodzącym do ok. 400 Nm. Zasięg według WLTP, w zależności od wersji baterii i nadwozia, może wynosić od ok. 200 km aż do ok. 478 km, co pozwala już na pełnoprawną eksploatację także w trasach regionalnych.

Zużycie paliwa Mercedesa Sprintera

Wysokoprężne jednostki napędowe Mercedesa Sprintera II słyną z rozsądnego zużycia paliwa w stosunku do masy i pojemności ładunkowej pojazdu. Silniki 2.2 CDI (OM646/OM651) w typowych furgonach o DMC 3,5 t zużywają średnio około 8,5–9,5 l/100 km przy zrównoważonym stylu jazdy.

Silnik 3.0 CDI V6, mimo większej pojemności i wyższej mocy, utrzymuje średnie spalanie na poziomie ok. 9,5–10,5 l/100 km. Wersje benzynowe – zwłaszcza 3.5 V6 o mocy 258 KM – są wyraźnie bardziej paliwożerne, z typowym zużyciem w okolicach 12,0 l/100 km i więcej, w zależności od obciążenia i prędkości.

Oszczędność w trasie zapewniają rozwiązania takie jak wtrysk common rail, turbosprężarki o zmiennej geometrii oraz rozbudowane sterowanie pracą silnika, dopasowujące dawkę paliwa do obciążenia.

Normy emisji spalin

Od 2013 roku wszystkie jednostki napędowe Mercedesa Sprintera II zostały dostosowane do wymogów normy emisji spalin Euro VI. W tym celu zastosowano m.in. filtry cząstek stałych (DPF), systemy selektywnej redukcji katalitycznej z dodatkiem AdBlue oraz rozbudowane układy recyrkulacji spalin.

Dzięki temu Sprinter II w końcowej fazie produkcji stał się bardziej przyjazny środowisku, co miało duże znaczenie w miastach z zaostrzającymi się przepisami dotyczącymi wjazdu pojazdów z silnikiem wysokoprężnym. Podobną filozofię kontynuuje Sprinter III, który w wersjach z silnikiem OM654 2.0 CDI spełnia normę Euro 6d, a warianty eSprinter oferują już zerową lokalną emisję spalin.

Typowe usterki i problemy eksploatacyjne Mercedesa Sprintera

Zakup używanego Sprintera wymaga dokładniejszej weryfikacji stanu technicznego niż tylko sprawdzenie blacharki i przebiegu. Pojazd często pracuje na wysokich obciążeniach, a zaniedbane egzemplarze mogą szybko wygenerować wysokie koszty napraw.

Silniki OM651 – problemy z rozrządem i osprzętem

W silnikach OM651 2.2 CDI, stosowanych w późniejszych wersjach Sprintera II oraz we wczesnych egzemplarzach Sprintera III, jednym z częstszych problemów jest rozciągający się łańcuch rozrządu. Zjawisko to pojawia się często przy przebiegach w przedziale 150–250 tys. km, szczególnie przy wydłużonych interwałach wymiany oleju.

Objawem bywają metaliczne odgłosy przy rozruchu na zimno oraz błędy rejestrowane w sterowniku silnika. Wymiana kompletu rozrządu to kosztowna operacja, ale jej zignorowanie może doprowadzić do poważnej awarii jednostki napędowej.

Silniki OM654 – układ oczyszczania spalin

Nowocześniejszy diesel OM654 2.0 CDI ma z kolei rozbudowany układ oczyszczania spalin. W autach eksploatowanych głównie w mieście częstą bolączką jest przyspieszone zapychanie filtra DPF oraz usterki elementów odpowiedzialnych za redukcję tlenków azotu.

• Czujniki NOx – uszkodzenia skutkują świeceniem kontrolek i przechodzeniem silnika w tryb awaryjny,
• Pompa i moduł AdBlue – awarie szczególnie zimą, często kończą się drogą wymianą,
• Zawór EGR – zanieczyszczenia sadzą i nagarem powodują zacinanie i błędy pracy.

Przy regularnych trasach i odpowiednim serwisie układ ten pracuje poprawnie, ale w typowo miejskiej eksploatacji zaniedbania mogą szybko przełożyć się na wysokie rachunki w warsztacie.

Zawieszenie tylne i eksploatacja pod dużym obciążeniem

W Sprinterach wykorzystywanych na granicy dopuszczalnej ładowności – na przykład w ciężkich zabudowach, lawetach czy pojazdach serwisowych – stosunkowo szybko zużywają się elementy zawieszenia tylnego. Dotyczy to zarówno resorów, jak i tulei oraz mocowań.

Objawy to m.in. obniżony tył pojazdu na postoju, nierówne „trzymanie” wysokości przy załadunku oraz stuki przy przejeżdżaniu przez nierówności. W przypadku egzemplarzy jeżdżących z dużymi ładunkami opłaca się regularnie kontrolować stan resorów i amortyzatorów, aby uniknąć pęknięć i przeładowania pojedynczych elementów nośnych.

Dobrze utrzymany Sprinter potrafi przejechać kilkaset tysięcy kilometrów bez poważniejszych ingerencji w mechanikę. Ale zaniedbany egzemplarz z cofniętym przebiegiem może szybko wygenerować koszty, które zniwelują pozorną oszczędność przy zakupie. Właśnie dlatego szczegółowa weryfikacja stanu układu napędowego, zawieszenia i osprzętu ekologicznego jest tak istotna przy wyborze używanego auta tej serii.