Najdłuższy tunel w Europie – lista tuneli w Europie

Najdłuższe europejskie tunele drogowe robią ogromne wrażenie liczbami – powyżej 10 km długości każdy – i są ważnymi elementami sieci transportowej między krajami i regionami górskimi.

Najdłuższe tunele drogowe w Europie – ranking

Tunel Lærdal, Norwegia – 24,5 km

Tytuł najdłuższego tunelu drogowego w Europie należy do Norwegii. Tunel Lærdal rozciąga się na długości około 24,51 km i łączy miejscowości Aurland oraz Lærdal w ciągu drogi E16 między Oslo a Bergen. Podczas podróży, co kilka kilometrów, kierowcy mijają specjalne komory z kolorowym oświetleniem, które przerywają monotonny przejazd i pomagają zachować koncentrację za kierownicą.

Tunel Lærdal w Norwegii to najdłuższy tunel drogowy na świecie, mierzący aż 24,51 km i stanowiący kluczowe, bezpłatne połączenie drogowe między Oslo a Bergen.

Przejazd tunelem Lærdal jest obecnie bezpłatny dla kierowców, co wyróżnia go na tle wielu alpejskich tuneli zarządzanych w systemie wysokich opłat jednostkowych.

Tunel Świętego Gotarda, Szwajcaria – 16,9 km

Tunel Świętego Gotarda jest drugim pod względem długości tunelem drogowym w Europie. Ma 16,9 km długości, został oddany do użytku w 1980 roku i od tego czasu umożliwia przejazd przez Alpy bez konieczności zmagania się z krętymi drogami wysokogórskimi.

Za przejazd tunelem nie ma osobnej bramki poboru opłat – kierowcy samochodów osobowych muszą jednak posiadać szwajcarską winietę autostradową, która uprawnia do korzystania z autostrad i dróg ekspresowych w całym kraju.

Tunel Ryfylke, Norwegia – 14,3 km

Tunel Ryfylke to nowoczesny, podwodny tunel drogowy w Norwegii o długości 14,3 km, otwarty w grudniu 2019 roku. Łączy region Stavanger z obszarem Ryfylke i jest częścią systemu Ryfast, prowadząc pod dnem fiordu na głębokości przekraczającej 250 metrów poniżej poziomu morza.

Obiekt jest obecnie najdłuższym podwodnym tunelem drogowym na świecie, a zarazem trzecim najdłuższym tunelem drogowym w Europie. Przejazd jest objęty elektronicznym systemem poboru opłat – kierowcy płacą za każdy przejazd, przy czym mieszkańcy regionu często korzystają z systemów abonamentowych i zniżek.

Tunel Arlberg, Austria – 13,9 km

Tunel Arlberg, znajdujący się w Austrii, mierzy około 13,97 km długości. To najważniejszy tunel drogowy w kraju, będący częścią trasy S16, która zapewnia całoroczne połączenie między Tyrolem a Vorarlbergiem, omijając trudne przełęcze alpejskie.

Arlberg jest objęty oddzielną opłatą za przejazd – standardowa winieta autostradowa w Austrii nie wystarcza. Kierowcy samochodów osobowych uiszczają specjalną opłatę przy bramkach przed tunelem, co warto uwzględnić przy planowaniu trasy przez zachodnią Austrię.

Tunel Frejus, Francja/Włochy – 12,8 km

Tunel Frejus łączy Francję z Włochami, przebijając się pod masywem Alp na długości około 12,87 km. Został otwarty w 1980 roku i od tego czasu pełni rolę jednego z głównych korytarzy transportowych między regionem Piemontu a Sabaudią, szczególnie dla ruchu ciężarowego.

Za przejazd tunelem Frejus pobierana jest wysoka, jednostkowa opłata, płatna przy bramkach po stronie francuskiej lub włoskiej. Dla samochodu osobowego jednorazowy przejazd oznacza wydatek rzędu kilkudziesięciu euro, przy czym dostępne są bilety wieloprzejazdowe i zniżki dla częstych użytkowników.

Tunel Mont Blanc, Francja/Włochy – 11,6 km

Otwarty w 1965 roku Tunel Mont Blanc łączy Francję z Włochami, prowadząc pod masywem najwyższego szczytu Alp. Jego długość wynosi około 11,61 km, a trasa znacząco skraca czas przejazdu między Chamonix a Doliną Aosty.

Właściwe prace budowlane i wiercenia prowadzono przez około 6 lat – od 1959 do 1965 roku, co dobrze pokazuje skalę wyzwań inżynieryjnych związanych z tak długim tunelem w trudnym, wysokogórskim terenie.

Podobnie jak Frejus, tunel Mont Blanc jest objęty indywidualną opłatą za przejazd. Jednorazowa przeprawa samochodem osobowym to koszt sięgający kilkudziesięciu euro, z możliwością zakupu biletów powrotnych i karnetów dla użytkowników regularnych.

Najdłuższe tunele drogowe w Europie w budowie

W kolejnych latach lista najdłuższych tuneli drogowych w Europie ulegnie zmianie, bo realizowane są dwa ogromne projekty, które pod względem długości wyprzedzą większość obecnych rekordzistów.

Pierwszy z nich to norweski tunel Rogfast, który ma mieć około 27 km długości i również przebiegać w znacznej części pod wodą. Po ukończeniu stanie się nie tylko najdłuższym tunelem drogowym w Europie, ale też jednym z najgłębiej położonych podmorskich tuneli na świecie. Otwarcie planowane jest w okolicach 2033 roku.

Drugi projekt to tunel Fehmarnbelt między Danią a Niemcami, który połączy wyspę Lolland z wyspą Fehmarn. Będzie to tunel zagłębiony, o długości około 18 km, przeznaczony jednocześnie dla ruchu drogowego i kolejowego. Zakończenie budowy i oddanie do użytku przewidywane jest na 2029 rok, co istotnie skróci czas przejazdu między Skandynawią a północnymi Niemcami.

Technologia i wyzwania inżynieryjne przy budowie długich tuneli

Budowa tuneli drogowych to skomplikowany proces, który wymaga nie tylko zaawansowanej technologii, ale także wyjątkowej precyzji i zdolności pokonywania nieoczekiwanych problemów. Najważniejszym urządzeniem wykorzystywanym podczas budowy wielu nowoczesnych tuneli jest tunelobur (TBM), maszyna zdolna do wydrążenia nawet kilkudziesięciu metrów tunelu dziennie, z jednoczesnym montażem obudowy.

Nawet przy użyciu tuneloburu realizacja takiej inwestycji pozostaje poważnym wyzwaniem. Wymaga to starannego wytyczenia trasy, szczegółowych badań geologicznych i bardzo precyzyjnego planowania.

Osobnym zagadnieniem jest bezpieczeństwo – systemy wentylacji, odprowadzania wody, zasilania, monitoringu i łączności muszą działać bez przerw, a trasy ewakuacyjne powinny umożliwiać szybkie opuszczenie tunelu w razie wypadku. Czy można sobie pozwolić tu na najmniejszy kompromis jakościowy?